zobacz listę gratisów jakie mamy do rozdania logowanierejestracja
Zgłoś wydarzenie kulturalne Panel logowania dla instytucji kulturalnych

Chaotyczna Anna jak cios między oczy

.html
Manuela Vellés jako tytułowa Anna
Jeśli to prawda, że jesteśmy stworzeni z tej samej materii, co nasze sny, jak pisał Szekspir w "Burzy", to Julio Medem jest mieszanką koszmaru i zachwycającego marzenia. Po sześciu latach od swojego ostatniego filmu fabularnego jeden z najlepszych hiszpańskich reżyserów powraca mocnym uderzeniem. "Chaotyczna Anna" jest jak cios między oczy. Długo nie można otrząsnąć się po tym filmie, który swoją narracją i obrazowaniem godzi w przyzwyczajenia widzów i z pewnością wywołuje skrajne emocje. Ale o to między innymi chodziło Medemowi.

Tytułowa Anna (debiutująca Manuela Vellés) to niczym nieskrępowana młoda malarka, mieszkająca z ojcem w jaskini na Ibizie. Prawdziwie wolny ptak (to nieprzypadkowa metafora). Odkryta przez mecenas sztuki (świetna, subtelna rola Charlotte Rampling), zostaje nagle wyrwana ze swojej wyspy i wrzucona w świat. Wyjeżdża do Madrytu, gdzie musi zmierzyć się ze swoją – jak się okazuje – monstrualną pamięcią, sięgającą tysiące lat wstecz.

"Chaotyczna Anna" przedstawia dramatyczną walkę, jaką bohaterka toczy z nieświadomością, od której nieskutecznie próbuje się uwolnić. Zamknięte drzwi, które maluje na ścianach, są tego zbyt oczywistym symbolem. W ich otwieraniu Annie pomaga hipnotyzer Anglo. Nękana przez obrazy z przeszłości, ukazujące głównie tragiczną śmierć młodych kobiet, dziewczyna powoli zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że nie może uciec przed sobą samą.

.html
"Chaotyczna Anna"
Anna to jungowska archetypiczna Wielka Matka, pierwotna siła kobiecości - "patrzy ze współczuciem na biedne stworzenie, które wszak sama obejmuje twardymi rękami tak mocno, że krwawi ono z głębokich ran". Niewinna i w swojej niewinności przerażająca. Film dedykowany jest dwóm Annom - zmarłej siostrze i narodzonej córce reżysera. Kobiecość jest dla Medema zatem czymś stałym, trwającym niezmiennie w kolejnych pokoleniach.

Kolejny archetyp to Stary Mędrzec, uosobiony przez ojca Anny. To nauczyciel, przekazujący dziewczynie nie tylko wiedzę naukową, ale też intuicyjną mądrość. Związek tych dwojga, oparty na partnerstwie, jest ideałem, który dla reżysera wydaje się być wzorem relacji damsko-męskich.

Julio Medem, z wykształcenia psychiatra, w swoim najnowszym filmie stawia śmiałą diagnozę: przyczyną nieszczęść ludzkości jest walka mężczyzn o dominację nad kobietami. Tezę tę wykłada w banalnych dialogach, wkładając w usta Lindy, przyjaciółki Anny, pseudo-feministyczne teksty w stylu: wszyscy mężczyźni to gwałciciele, a kobiety to dziwki. Ale z drugiej strony, w surrealistycznych kadrach udaje mu się uchwycić prawdziwą grozę tej walki. Hipnotyczne obrazy śledzi się z zapartym tchem. Trudno także pozostać obojętnym na przewrotną klamrę filmu.

.html
"Chaotyczna Anna"
"Chaotyczna Anna" nie jest filmowym arcydziełem. Psychoanaliza jest tu mocno nadużyta, a symbole zbyt jednoznaczne. Momentami razi także nadekspresyjna twarz aktorki grającej główną rolę. Jest to jednak nieskrępowany wybuch wyobraźni reżysera. Julio Medem swobodnie kreuje osobistą, bardzo charakterystyczną rzeczywistość filmową.

Powstał przez to film pełen rozmachu, ale i chaosu. Żeby dotrzeć do głębszego sensu, trzeba przebić się przez grubą warstwę egzaltacji. W "Chaotycznej Annie" pojawiają się stałe motywy, obecne we wszystkich poprzednich filmach Medema: walka z pamięcią, zwierzęcość ludzkiego gatunku, zmiana miejsca jako próba ucieczki od siebie. Podkreślone niezwykłą muzyką, której autorką jest Jocelyn Pook, tworzą film, od którego nie można się uwolnić. Nawet, gdy wywołuje ambiwalentne uczucia. 

      
ZOBACZ TRAILER FILMU
reż. Julio Medem, Hiszpania 2007

 



Napisz artykul
Artykuły powiązane
Komentarze
  • dawno nie widziałem tak pretensjonalnego steku bzdur i jest to tym bardziej smutne, że pochodzi "to" z ręki człowieka który zrobił takie cudo jak "kochankowie z kręgu polarnego".

  • film z tych, ktore sie "kocha lub nienawidzi" - jak tytulowy cios miedzy oczy, niezaleznie jaka reakcje wywola na pewno go odczujesz. Film niszowy, nie dla kazdego i taki tez ma klimat. Swietne zdjecia, muzyka i przekaz Medema

  • chaotyczny, przeintelektualizowany, niewiarygodny, chwilami głupawy film o wszystkim i o niczym

Co jest grane ?
 
Reklama
Ostatnio dodane artykuły
O Bajkach Misia Fisia + mini-wywiad z Fiszem Literatura / Recenzje
Prostoty "Bajkom Misia Fisia" nie można odmówić. I właśnie to jest ich przewodnią siłą. Są zbiorem wieloznacznych spostrzeżeń, dotyczących...
Fotografuj z kulturą cz. 8: Z lampą czy bez?
Po krótkiej przerwie wracamy do naszego cyklu, w którym fotograf Dominki Peh zdradza tajniki robienia udanych zdjęć. Kiedy używać lampy, a...
Boso do Afryki
Czy roczne dziecko da się oswoić z teatrem? Oczywiście, pod warunkiem że zabierzemy się za to z wyczuciem i ze zrozumieniem natury malucha....
Arsenał wystawami stoi Możdżer wciska Enter
Tagi