Mała szansa, ale wielkie emocje

Marjolijn Hof "Mała szansa", Hokus-Pokus 2010, dla dzieci od 10 lat.

Hof bez zbędnego gadania czy przesadnego rozdmuchiwania dramtau opowiada przejmującą historię małej dziewczynki - Kiki. Jej tato jako lekarz jedzie do odległego kraju,w którym toczy się wojna, pomagać ludziom. Córka bojąc się o jego życie, rozpoczyna irracjonalną grę z losem, przeznaczeniem, a może Bogiem. Irracjonalną z punktu widzenia dorosłych, według dziecka - dającą spore i realne szanse na bezpieczny powrót taty. Bo przecież spotkanie kogoś, komu umarł ojciec, i zdechły pies oraz mysz w tym samym czasie - to mała szansa. A ponieważ psa już ma, kupuje mysz…

Gdyby spróbować znaleźć jedno słowo opisujące tę książkę najtrafniej, najlepiej pasowałoby określenie "prawdziwa". Wcale nie ze względu na prawdopodobieństwo zdarzeń, miejsc czy postaci, ale na wiarygodne pokazanie wrażliwości dziecka. Kiki na swój dziecięcy sposób próbuje zrozumieć to, co się wokół niej dzieje. Przeżywa skrajne emocje, domaga się poznać prawdę, a jednocześnie boi się ją usłyszeć. Działa impulsywnie i z całkowitym zaangażowaniem. Nie stosuje pół środków, w swym postrzeganiu rzeczywistości jest bezwzględna. Balansuje między skrajnościami.

Marjolijn Hof nie używając wielkich słów, potrafi doskonale oddać istotę problemu. Nie nazywa uczuć swojej małej bohaterki, a po prostu je opisuje, tak jak przeżywa je dziecko. Pokazuje złożoność jego natury i "niekompatybilność" ze światem dorosłych. Kiki nie rozumie, dlaczego tato, skoro ją kocha, wyrusza w niebezpieczną podróż. Nie jest wstanie pojąć, dlaczego organizacja, która powinna się o niego troszczyć, nie wie, gdzie on się znajduje. I wreszcie nie może się pogodzić, że jej mama nie chce jej wszystkiego mówić.

Wydawać by się mogło, że książka o takiej tematyce będzie przygnębiająco smutna. I tu kolejne zaskoczenie - Hof pisze wspaniałym stylem, pełnym lekkości i delikatnego humoru. A jeżeli podczas lektury czytelnikowi popłynie łza, to z pewnością będzie to łza wzruszenia. Że ktoś tak genialnie umie pokazać, co dzieje się w sercu małego człowieka.