zobacz listę gratisów jakie mamy do rozdania logowanierejestracja

Kulturaonline.pl - kulturalny rozkład jazdy

Zgłoś wydarzenie kulturalne Panel logowania dla instytucji kulturalnych
KulturaOnline.plLiteraturaRecenzje › Utopijne wizje teatru

Utopijne wizje teatru

To nie jest książka dla każdego. To nie jest nawet książka dla każdego kto lubi teatr. "Teatr w krainie utopii" Małgorzaty Leyko to obowiązkowa pozycja dla tych wszystkich, którzy lubią sięgać do słabo znanych w Polsce zjawisk kulturalnych, które jednak odbiły się echem w pewnej dziedzinie życia nie tylko artystycznego.

.html
Teatr w krainie utopii, Małgorzata Leyko / wyd. Słowo / Obraz Terytoria

Publikacja zawiera materiał poparty niezwykle obszerną bibliografią. Autorka opisuje w niej zjawiska, które bywalcowi teatru (nawet temu kto dobrze orientuje się we współczesnej sztuce) mogą niewiele mówić (z wyjątkiem zjawiska Bauhausu). Leyko skupia się na wybranych przykładach kolonii artystycznych, które można połączyć razem jedną ideą utopijną. Prezentuje pięć takich przykładów: Monte Verita, Mathildenhohe, Hellerau, Gorthenaum i Bauhaus.

Na wybranych przykładach ośrodków artystycznych prezentuje pewien nurt myślenia o życiu i sztuce, który miał doprowadzić nie tylko ją samą, ale też jednostkę jako taką do innego odnajdywania się w rzeczywistości i nowego samookreślania.

Choć każdy ze wskazanych przykładów łączy się z pozostałymi pewnymi charakterystycznymi cechami, właściwymi także dla utopi starożytnych czy renesansowych, to jednak autorka zwraca uwagę na oryginalność założeń w każdym przypadku. Wyłuskuje każdorazowo cechy, które odróżniają daną komunę od innych. Poszczególne rozdziały opowiadają o ośrodkach artystycznych uwypuklając przyczyny ich powstania i to na czym najbardziej skupiali się założyciele.

Dzięki takiemu ujęciu tematu widzimy jednocześnie wspólną płaszczyznę rozwoju podobnych projektów, a jednocześnie oryginalność każdego z nich. Nie posiadając gruntownej wiedzy na temat norm i nastrojów społecznych końca XIX i początków XX wieku w Austrii, Szwajcarii i Niemczech trudno przebrnąć przez gąszcz informacji w książce. Jednak dla uważnego czytelnika stanowi ona kopalnię wiedzy nie tylko na temat sztuki, ale także sposobu myślenia ówczesnych artystów. Na tym tle autorka maluje eksperymenty teatralne jakie odbywały się w koloniach.

Leyko pokazuje szeroki wachlarz twórców oraz kolejne innowacje w dziedzinie kształcenia, szczególnie ruchowego, nowych artystów. Jednak podkreśla też wagę nowych prądów umysłowych oraz mód społecznych takich jak choćby wegetarianizm, który na przełomie wieków nie był tożsamy z powstrzymywaniem się od jedzenia mięsa. Znajdziemy tu także echa ruchu feministycznego, naturystycznego i wielu innych, które razem dają obraz sprawiający, że hipisi w USA wydają się wtórni i mało szokujący.





Napisz artykuł
Komentarze
  • Czyli ksiazka nie dla mnie. Zdecydowanie zbyt hermetyczna tematyka jak na moj gust.

  • Bardzo specyficzna książka i podejrzewam dla wąskiej grupy. Ja raczej odpuszczę sobie czytanie "Teatr w krainie utopii" mam sporo innych zaległości do nadrobienia.

  • Ciekaw jestem języka jakim jest napisana. Nawet największy hermet może zostać dobrze przyjęty przez osoby niezwiązane z tematem. Mało tego - może nawet zainteresować. Dobrym przykładem dla osób nielubiących historii są "Mroczne karty historii Polski".

Reklama
Ostatnio dodane artykuły
Jacek Kaczmarski – 60. rocznica urodzin Muzyka / Aktualności
Gdyby żył, dziś ukończyłby 60 lat. Wspominamy Jacka Kaczmarskiego – polskiego barda, kompozytora i poetę.
”Portret damy” Lizinki de Mirbel ponownie we Wrocławiu
Utracona w czasie wojny miniatura Lizinki de Mirbel ”Portet damy” odzyskana dzięki współpracy MKiDN i FBI.
'FUCK.. Sceny buntu' w Łaźni Nowej: Protest i songi /zapowiedź spektaklu/
Samospalenie jako obywatelski sprzeciw i kręcenie porno dla ratowania przyrody. Co łączy te formy buntu? Odpowiedź w sztuce Marcina Libera,...
Przemysław Kłosowicz: Poznawanie ludzi się po prostu opłaca /wywiad/ 'Amok' i 'Cienie' w DCF-ie /konkurs/
Tagi